Obiekt dostępny dla niepełnosprawnych ruchowo Dostępny dla niepełnosprawnych wzrokowo Przewijak Kawiarnia fullscreen-icon fullscreen-close-icon Dostępny dla niepełnosprawnych słuchowo eye facebook facebookflickr flickr googleplus googleplusinstagraminstagram pinterest pinterest searchsearchtwitter twitterwifi Zakaz fotografowania youtube youtube wheelchair Listgridheart kir Alert Alert Alert Calendar Calendar Calendar Obracanie
Zofia Gołubiew o Pawilonie

Zofia Gołubiew o Pawilonie

Zofia Gołubiew, fot. Jacek Świderski - Pracownia Fotograficzna MNK
Powiększenie tekstu PRINT

Zofia Gołubiew o Pawilonie

Zofia Gołubiew:

Pierwsze publiczne polskie muzeum, noszące nazwę „narodowego”, powstało przed 136 laty w Krakowie. Jego twórcami byli sami obywatele, głównie artyści, pragnący podtrzymywać samoświadomość Polaków, gdy ich państwo nie istniało na mapach świata. Kierowała nimi miłość do zagrabionej Ojczyzny i miłość do sztuki.

Zofia Gołubiew, fot. Jacek Świderski - Pracownia Fotograficzna MNKDalsza historia tego Muzeum pisana jest tymi samymi uczuciami. Traktowane jako instytucja zaufania publicznego oraz skarbnica narodowych i artystycznych wartości, wzbogacane było przez lata wieloma darami. Jednym z największych była bezcenna kolekcja Emeryka Hutten-Czapskiego, pozyskana przez Muzeum wraz z Pałacykiem Czapskich, w którym powstał w 1903 roku pierwszy Oddział Muzeum Narodowego w Krakowie. Miały w nim miejsce rozmaite wystawy, a zbiory przechowywane były z należytą pieczołowitością. Wybuch II wojny światowej i pierwsze lata PRL-u rozpoczęły stopniową „ruderyzację” Pałacyku i celowe wymazywanie ze świadomości Polaków istnienia tej wspaniałej kolekcji.

Jednakże gdy tylko upadł komunistyczny reżim, Muzeum Narodowe powróciło do szerokiego propagowania wartości cenionych przez poprzedników i rozpoczęło starania o przywrócenie do publicznej świadomości wielkich zasług wielu członków wybitnej Rodziny Czapskich.

Rok wytężonej pracy zajęło nam przygotowanie projektu i wniosku do konkursu o fundusze na remont i modernizację Pałacyku Czapskich, a w nim utworzenie Europejskiego Centrum Numizmatyki Polskiej. W lutym roku 2009 ogłoszone zostały wyniki konkursu, w którym nasz wniosek zajął pierwsze miejsce, ipso facto uzyskał najwyższe możliwe dofinansowanie z funduszy Unii Europejskiej. Kosztem 23 milionów złotych Pałacykowi przywrócona została świetność, jakiej nikt z nas nie pamiętał, równocześnie zaś przeprowadzono prace konserwatorskie przy zabytkowym wyposażeniu budynku, prace digitalizacyjne, a także rewitalizację XIX-wiecznego ogrodu, wraz z mieszczącym się w nim lapidarium. Urządzona w Pałacyku stała wystawa numizmatyczna, wsparta multimediami i aktywną działalnością edukacyjną, łączy tradycję z nowoczesnością, służy badaczom i publiczności, a także samej kolekcji i pamięci o Wielkim Kolekcjonerze i jego Rodzinie.

Z działalnością Muzeum im. Emeryka Hutten-Czapskiego ściśle związane są zadania spełniane przez działy i pracownie mieszczące się w sąsiedniej Kamienicy Łozińskich. Ten budynek Muzeum otrzymało w darze od rodziny profesora Uniwersytetu Jagiellońskiego Władysława Łozińskiego w 1967 roku, a po latach zaniedbań wyremontowało go w 2007 roku z funduszy Ministerstwa Kultury i Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa. Do Kamienicy przylega Oficyna, rozbudowana przez Muzeum w latach 2011–2013 z dotacji Ministerstwa. W tej części Oddziału Czapskich mieszczą się niektóre działy zbiorów, Archiwum Muzeum Narodowego w Krakowie, a także laboratorium badawcze (LANBOZ). Wszystkie te jednostki współpracują z Europejskim Centrum Numizmatyki Polskiej, tworząc jeden profesjonalnie działający organizm muzealny.
Kontynuując przeglądanie tej strony, akceptujesz pliki cookies. Więcej na ten temat możesz dowiedzieć się w naszej Polityce prywatności
Akceptuję